Historia Gminy
Gmina Solina utworzona została z dniem 1 lutego 1977 roku. Siedziba gminnych organów władzy i administracji państwowej mieściła się w Solinie, w obiekcie Zespołu Elektrowni Wodnych Solina-Myczkowce, usytuowanym na Osiedlu Eksploatacyjnym w Solinie.
W skład Gminy weszły wówczas : obszar znoszonej Gminy Wołkowyja, a ponadto z Gminy Olszanica obszary sołectw : Bóbrka, Bereżnica Niżna, Myczkowce, Solina i Zabrodzie, z Gminy Ustrzyki Dolne zaś obszary sołectw: Łobozew Dolny, Łobozew Górny, Daszówka, Sokole, Teleśnica Sanna i Teleśnica Oszwarowa. Obszary z terenu Gminy Ustrzyki Dolne przeszły jednak nie na długo, bowiem już z dniem 1 lipca 1981 roku włączone zostały ponownie do Gminy Ustrzyki Dolne.
W marcu 1990 roku siedziba gminnych organów władzy i administracji państwowej przeniesiona została do nowo wybudowanego, dla potrzeb tych organów, budynku mieszczącego się w Polańczyku.
W dniu 27 maja 1990 r. przywrócony został ustrój samorządowy w gminach. Prawo nadało polskim samorządom nie tylko samodzielność, także i niezależność. Przyjęta została wówczas generalna klauzula kompetencyjna, iż do zakresu działania władz lokalnych należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym nie zastrzeżone na rzecz innych organów. Takie określenie zakresu działania daje władzom lokalnym możliwość podejmowania działań innowacyjnych, stwarzających korzystne warunki rozwoju gminy.

Geografia Gminy
Gmina Solina położona jest w województwie podkarpackim w centrum Bieszczad. Ponad 80% jej powierzchni zajmuje Wschodnio – Beskidzki Obszar Chronionego Krajobrazu – tereny leśne, z unikatowymi okazami bieszczadzkiej przyrody. Wyjątkowego uroku tym terenom dodają rozlewające się szeroko wody zaporowych zbiorników wodnych – większego, solińskiego, zajmującego 21 km2 i mieszczącego 500 mln m3 wody oraz mniejszego, myczkowieckiego, o powierzchni 2 km2, który mieści blisko 11 mln m3 wody. Obydwa bieszczadzkie śródleśne jeziora, o urozmaiconej linii brzegowej, wciśnięte między strome, wyrastające wprost z wody wzgórza z rozlicznymi zatokami i wyspami, tworzą malowniczy krajobraz. Zasilają je swymi wodami dwie czyste górskie rzeki – San i Solinka, ze swymi wieloma dopływami, które należą też do cennych walorów przyrodniczych terenów gminnych.
70 % powierzchni Gminy Solina zajmują lasy. Ich największe kompleksy znajdują się w południowej części terenów gminnych, na zboczach Lipowca, Kamienia, Tołstej, Durnej, Berda, Wysokiego Horbu, Kiczery i innych szczytów, wznoszących się na wysokość prawie 750 m n.p.m. Są to głównie lasy bukowo-jodłowe, z domieszką szarej olchy, modrzewia, jawora, grabu i osiki.
W gminie występuje klimat podgórski, z przewagą cech kontynentalnych, silnie bodźcowy, modyfikowany przez oddziaływanie Jeziora Solińskiego. Ocieplający wpływ zbiornika wodnego zaznacza się jesienią, a oziębiający na wiosnę. Panujący tu klimat cechuje się występowaniem bodźców klimatycznych o różnym natężeniu, od umiarkowanych do silnych – głównie w strefie brzegowej jeziora, częstym występowaniem mgieł (75 dni w roku) i silnych wiatrów (średnia roczna prędkość – 2,2 m/s). Dni gorących jest około 20 % w roku, dni bardzo mroźnych około 20-30%.

Atrakcje Gminy - ciekawe miejsce
Berezka - murowany rzymsko-kat. kościół fil. z I połowy XIX w. wzniesiony wówczas jako kaplica unicka, rozbudowany w 1970 r.; ruiny murowanej trójdzielnej cerkwi unickiej z 1868 r., odnawianej w 1920 r. oraz pozostałości dworskiego parku krajobrazowego. We wsi konie, baza noclegowa, zajazd „Karino”.

Bereźnica Wyżna – drewniana filialna cerkiew unicka fundacji Mikołaja Krajewskiego z 1839 r., obecnie rzymsko-kat. kościół fil. We wnętrzu duża część ikonostasu z ikonami z XVII w., polichromią oraz cmentarz z nagrobkami właścicieli wsi obok cerkwi), tel. (013) 469 25 81 (plebania) lub sołtys 470 37 49. W górnym końcu wsi punkt widokowy z rozległą panoramą na okolicę i BPN.

Bukowiec - miejscowość letniskowa nad Solinką wpływającą w pobliżu wsi do Jeziora Solińskiego posiada dwa ośrodki wypoczynkowe, domki letniskowe, wyciąg narciarski, Kościół z 1989 roku, bary, kawiarnia, ruiny dworu oraz połączenie szlakiem pieszym zielonym z BPN. Ze szczytu Korbani (905 m) roztacza się jedna z najpiękniejszych panoram górskich w Bieszczadach na Jezioro Solińskie i BPN.

Bóbrka - (murowana cerkiew grecko-kat. z 1937 r., wykończona w latach 1970-73 jako rzymsko-kat. kościół par. p.w. Serca Jezusa, w pobliżu murowana kapliczka „pańszczyźniana” z 1848 r. upamiętniająca zniesienie pańszczyzny, odrestaurowana w 2001 r. z ikoną ”Umilenie” miejscowego artysty malarza Leona Chrapko. We wsi 3 galerie rzeźb przydrożnych, gospodarstwa agroturystyczne, sklepy, bar, przystań wodna małego sprzętu pływającego, schronisko PTSM, spacerowy szlak niebieski.

Górzanka - (3 km od trasy małej obwodnicy) - drewniana trójdzielna unicka cerkiew konstrukcji zrębowej z 1838 r. fundacji Piotra Glajzera, dziedzica wsi, położona w otoczeniu pomnikowych dębów kryje w swoim wnętrzu rewelację: jedyny w Bieszczadach (i w Euroregionie Karpackim) unikalny rzeźbiony ikonostas z większością zachowanych ikon, niestety rozebrany i zdemontowany na ścianach przez poprzednich proboszczów. Dziś jest tutaj rz. - kat. kościół parafialny. (tel. 469 25 81).

Myczkowce - (murowana unicka cerkiew fil. p.w. św. Jerzego z lat 1910-12 r., od 1979 r. rzymsko-katolicki kościół par. p.w. Matki Boskiej Częstochowskiej, kamienny spichlerz z 1 poł. XVII w., jedyny ocalały element spalonego w 1947 r. zespołu dworskiego (dziś w ruinie), Pomnik przyrody „Skałki Myczkowieckie” nad Sanem, ok. 1000 m poniżej zapory. Jest to unikalna ściana skalna długości ok. 600 m i wys. Ok. 70 m porośnięta rzadko w tych stronach spotykaną ciepłolubną roślinnością naskalną.

Myczków – wyróżnia się na trasie dwoma świątyniami stojącymi obok siebie. Są to: murowany neogotycki jednonawowy kościół murowany z 1900 r. z dwu wieżową fasadą i murowana dwudzielna grecko-kat. cerkiew z 1900 r. z wieżą w fasadzie, obie budowle z fundacji Jana Nepomucena Zatorskiego, właściciela wsi. (tel. 469 20 68). W pobliżu pozostałości krajobrazowego parku dworskiego z XIX w. z drzewami pomnikowymi.

Polańczyk – uzdrowisko z zespołem sanatoriów, domów wczasowych, pensjonatów, kawiarni, przystani żeglarskich i statku Tramp posiada pocztę, policję, siedzibę gminy, „it”, sieć szlaków spacerowych. Murowana cerkiew unicka z 1907 r. (użytkowana dziś jako rzymsko-kat. kościół par.) posiada wyposażenie wnętrza przeniesione z cerkwi w Łopience. W ołtarzu głównym znajduje się ikona Matki Bożej z Dzieciątkiem (kopia obrazu z Werchraty - Krechowa k. Żółkwi) z 1 połowy XVIII w. wzmiankowana w 1756 r. Dziś jest tutaj sanktuarium Matki Bożej. Obok murowana parawanowa dzwonnica z 1863 r. (tel. 469 20 06) W pobliżu cerkwi pozostałości dworskiego parku krajobrazowego.

Polanki - ( przy drodze, na skarpie nad Solinką, murowana kapliczka ufundowana w 1896 r. przez dziedzica Terki Michała Krajewskiego, nieco niżej kamienna podmurówka po dawnej cerkwi. Kapliczka z palącymi się niemal nieustannie świecami symbolizuje dziś tragedię tego bezludzia). Rajskie - miejscowość letniskowa nad Jeziorem Solińskim wchodzącym w dolinę Sanu posiada domki wypoczynkowe z wypożyczalnią sprzętu pływającego, nowy kościół i Centrum Wolontariatu Archidiecezji Przemyskiej „Caritas” (100 miejsc), tel.(0-13) 46 66 804 kom. 696 083 245

Terka - do dziś we wsi przetrwało kilkanaście starych chałup, a po cerkwi pozostała jedynie podmurówka i parawanowa dzwonnica z XIX w.

Wołkowyja – wieś letniskowa położona nad zatoką Jeziora Solińskiego przy zielonym szlaku z Zagórza do BPN posiada nowy kościół, ośrodek zarybieniowy, Ośrodek Wypoczynkowy „Ranczo”, bazę noclegową, pola biwakowe, wypożyczalnie sprzętu wodnego, szkołę, sklepy, ośrodek zdrowia, pocztę.

Zawóz – to malowniczo położona wieś w zachodniej części cypla, między dwoma zatoczkami i w dolinie potoku na wysokości 460 m n.p.m. Osada liczy ok. 230 mieszkańców. Na miejscu ośrodek wczasowy, przystań, sklep i kościół wzniesiony w 1971 roku.

Przydrożne kapliczki z XIX w. w/w miejscowościach, znaczące często początek i koniec dawnej zabudowy wiejskiej

Pozostałe atrakcje naszej Gminy:
» Zapora w Solinie
» Jezioro Solińskie
» Zapora w Myczkowcach
» Jezioro Myczkowieckie
» Cudowne źródełko w Zwierzyniu
» Jeziorko Szmaragdowe
» Ścieżka spacerowa - Zielone wzgórza nad Soliną
» Ścieżka spacerowa - Niebieska Łezka
» Ścieżka spacerowa - Cypel Polańczyka
» Ścieżka spacerowa - Perła Polańczyka
» Uzdrowisko Polańczyk
» Ścieżka rowerowa
» Walory Turystyczno - Krajoznawcze Gminy Solina
» Pod znakiem wody i żagli
» Sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości w Polańczyku